Historia mówiona to projekt Muzeum PRL-u pozwalający na odkrywanie i prezentowanie historii w sposób niezwykle ciekawy w treści i formie.

  • Bitwa o handel
  • wywiad minuta po minucie
  • Fragmenty wywiadu
Marzenie o wolności. Kraków 1945 Adam  Macedoński
Adam Macedoński (1931-01-29).

Artysta plastyk, działacz niepodległościowy. Wychował się we Lwowie, który porzucił w 1940 roku, uciekając przed sowieckim okupantem. W 1945 r. rozpoczął naukę w Gimnazjum im. A. Witkowskiego w Krakowie, gdzie stworzył lokalny oddział Ruchu Oporu Armii Krajowej. W 1950 r. zdał maturę w Państwowym Liceum Sztuk Plastycznych w Krakowie. Rozpoczęte w 1950 roku studia na Akademii Sztuk Pięknych przerwał z powodów finansowych. W okresie 1951 – 1952 studiował historię kultury materialnej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Od 1953 r. publikował rysunki satyryczne, poezję oraz utwory prozatorskie na łamach „Dziennika Polskiego”, „Przekroju”, „Szpilek”, „Panoramy Północy”, „Magazynu Polskiego” i „Tygodnika Powszechnego”. Jego prace ukazywały się także w prasie zagranicznej: „Paese Sera”, „Dikobraz”, „Izwiestia”, „Eulensspiegel”.
W 1956 r. angażował się w działania Studenckiego Komitetu Rewolucyjnego Politechniki Krakowskiej, organizował pomoc dla Węgrów. Po 1956 był członkiem grupy poetyckiej Muszyna Jerzego Harasymowicza. W 1960 r. uczestniczył w obronie krzyża w Nowej Hucie. Współtworzył pismo „Krzyż Nowohucki”. W latach 1969 – 1979 był twórcą Międzynarodowego Studia Folksongu. Od 1976 r. współpracował z KOR, w 1977 r. wstąpił do ROPCiO. W 1978 r. założył Instytut Katyński. Współtworzył Chrześcijańską Wspólnotę Ludzi Pracy (1979 – 1985). W 1979 r. został sygnatariuszem deklaracji założycielskiej KPN. Z okazji 20. rocznicy obrony krzyża, w kwietniu 1980 r., współorganizował pierwszą niezależną manifestację w Nowej Hucie.
W sierpniu 1980 r. w geście solidarności ze strajkującymi w Gdańsku stoczniowcami uczestniczył głodówce w nowohuckim kościele „Arka Pana”. Od 1980 r. w NSZZ „Solidarność”. Działał w krakowskim Komitecie Obrony Więzionych za Przekonania. 13 grudnia 1981 r. został internowany i uwięziony kolejno w zakładach karnych w Wiśniczu i Załężu (zwolniony w lipcu 1982 r.). W 1984 r. współtworzył Inicjatywę Obywatelską w Obronie Praw Człowieka „Przeciw przemocy”. Dwa lata później założył Rodzinę Katyńską. Od 1999 jest na emeryturze.
Odznaczony Krzyżem Semper Fidelis (1985), Złotym Krzyżem Zasługi (Londyn 1989), złotym medalem Opiekuna Miejsc Pamięci Narodowej (1999), Medalem Edukacji Narodowej (2001), Krzyżem Drugiej Obrony Lwowa (2006), Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2007).

Województwo Małopolskie Małopolski Instytut Kultury Warto Pamiętać Muzeum Historii Fotografii