Historia mówiona to projekt Muzeum PRL-u pozwalający na odkrywanie i prezentowanie historii w sposób niezwykle ciekawy w treści i formie.

  • Pierwsze chwile w Anglii – sprawdzanie dobytku
  • Fragmenty wywiadu
Londyńczycy. Oczekiwanie na wolną Polskę. Losy polskiej emigracji w Londynie w latach 1945-89 Teofila Rumun
Teofila Rumun (1926-12-20).

(z domu Jaroszyńska, ur. 20 grudnia 1926 roku w Mińsku Mazowieckim) – córka Wincentego i Teodory Jaroszyńskich. Ojciec był z zawodu magazynierem, matka zajmowała się domem. Jeszcze przed wojną rodzina Jaroszyńskich zamieszkała w Warszawie, gdzie Teofila Rumun uczęszczała do szkoły powszechnej, po wybuchu wojny zaś do szkoły handlowej. W czasie powstania warszawskiego pełniła rolę sanitariuszki w Batalionie „Kiliński” 2. kompanii Szarych Szeregów plutonu 165. Po upadku powstania dostała się do obozów jenieckich w Oberlangen i Murnau, skąd wyjechała najpierw do Włoch, a potem do Wielkiej Brytanii.
W Anglii przeszła przez polski obóz przesiedleńczy w West Chiltington. Aby się utrzymać, podjęła pracę jako pomoc kuchenna w angielskiej prywatnej szkole dla chłopców w Sussex, a następnie w hotelu. Po zdaniu matury w 1949 roku przeniosła się do Londynu i wyszła za mąż za Romana Rumuna, nauczyciela języka angielskiego w obozach dla polskich żołnierzy i ich rodzin, późniejszego kierowcy londyńskiego metra. Po urodzeniu dwójki dzieci, Krzysztofa i Alicji, zarabiała na życie, szyjąc ubrania. Po zrobieniu kursu z pracy na maszynie przeliczającej jednostki miar znalazła pracę w firmie inżynieryjnej. Następnie uzyskała posadę w szpitalu w Carshalton w dziale wypłat. Obecnie nadal mieszka w Londynie i jest częstym gościem Studium Polski Podziemnej.

Urząd ds Kombatantów i Osób Represjonowanych