Historia mówiona to projekt Muzeum PRL-u pozwalający na odkrywanie i prezentowanie historii w sposób niezwykle ciekawy w treści i formie.

  • Dom brata - azylem Polaków w Londynie
  • Fragmenty wywiadu
Londyńczycy. Oczekiwanie na wolną Polskę. Losy polskiej emigracji w Londynie w latach 1945-89 Maria Drue
Maria Drue (1923-05-29).

(ur. 29 maja 1923 roku w Krakowie) – pochodzi ze zasymilowanej rodziny żydowskiej, mieszkającej do 1939 roku w Krakowie, gdzie ojciec prowadził własną kancelarię prawniczą. Przed wojną Maria Drue uczęszczała do szkoły powszechnej. Po wybuchu wojny uciekła wraz z rodziną na Wschód, gdzie znalazła się pod okupacją sowiecką we Lwowie. Tam uczęszczała do konserwatorium muzycznego. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej przeprowadziła się wraz z rodzicami do Przemyślan. W obawie przed represjami ze strony Niemców rodzina postanowiła się rozdzielić. Ojciec w drodze do Lwowa został zamordowany przez Ukraińców. Maria Drue wraz z matką przyjęły chrzest i ukrywały się u różnych rodzin. Po aresztowaniu w łapance Maria Drue została wysłana na roboty przymusowe do Austrii, gdzie oprócz pracy u gospodarza pełniła funkcję kościelnej organistki. Po wyzwoleniu znalazła się w obozie dla dipisów, w którym odnalazła ją matka.

W 1945 roku na zaproszenie brata, który po przejściu szklaku bojowego wraz z 2. Korpusem Polskim, dowodzonym przez gen. Władysława Andersa, znalazł się w Wielkiej Brytanii, Maria Drue wraz z matką przybyły do Londynu. Tutaj Maria Drue pracowała w różnych sklepach, a następnie otworzyła własną firmę oferującą pośrednictwo w zakupie nieruchomości. Zaangażowała się również w działalność emigracyjnego środowiska artystycznego jako akompaniatorka, autorka tekstów i piosenek. Współpracowała z Marianem Hemarem, Feliksem „Ref-Renem” Konarskim, Władą Majewską. Przez kilkadziesiąt lat akompaniowała Renacie Bogdańskiej – Irenie Anders. Była zaangażowana w działalność polskiego teatru na emigracji; m.in. współtworzyła teatr dla dzieci „Syrena”. Współpracowała z Radiem Wolna Europa. Opublikowała wspomnienia Swoją drogą....

Urząd ds Kombatantów i Osób Represjonowanych