Historia mówiona to projekt Muzeum PRL-u pozwalający na odkrywanie i prezentowanie historii w sposób niezwykle ciekawy w treści i formie.

  • Artykuł Mackiewicza
  • Fragmenty wywiadu
Londyńczycy. Oczekiwanie na wolną Polskę. Losy polskiej emigracji w Londynie w latach 1945-89 Zbigniew Siemaszko
Zbigniew Siemaszko (1923-10-28).

(ur. 28 października 1923 roku we wsi Lachowszczyzna w województwie wileńskim) – syn Janiny (z domu Huszcza) oraz Antoniego Siemaszków. Rodzice posiadali majątek ziemski, którym gospodarował ojciec. Matka była farmaceutką. Przed wojną Zbigniew Siemaszko uczęszczał do gimnazjum jezuickiego w Wilnie.

Wkrótce po zajęciu Wileńszczyzny przez wojska sowieckie ojciec został aresztowany i zaginął bez wieści. Zbigniew Siemaszko wraz z matką, siostrą i bratem został wywieziony do Kazachstanu, w okolice rzeki Irtysz. W marcu 1942 roku wraz z bratem wstąpił do wojska polskiego organizowanego w Związku Radzieckim przez gen. Władysława Andersa. Został przydzielony do 10. Dywizji Piechoty organizującej się w Ługowoj, a następnie skierowany do łączności. Wraz z wojskiem został ewakuowany do Persji, stacjonował kolejno w Iraku, Palestynie i Południowej Afryce, po czym drogą wokół Afryki dotarł do Wielkiej Brytanii w kwietniu 1943 roku. Matka wraz z siostrą zostały w Kazachstanie i po wojnie osiedliły się we Wrocławiu.

Po przybyciu do Szkocji Zbigniew Siemaszko został przydzielony do Ośrodka Wyszkolenia Łącznościowców i był szkolony na cichociemnego. Ostatecznie nie został wysłany do kraju i od lipca 1944 roku do zakończenia wojny pełnił funkcję radiotelegrafisty w Batalionie Łączności Sztabu Naczelnego Wodza, Kompanii Radiotelegraficznej pod Londynem.

Przystąpił do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia, w marcu 1947 roku zdał maturę w polskim gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Glasgow. Został zdemobilizowany w styczniu 1948 roku. Podjął studia w Polish University College na wydziale elektronicznym, które ukończył w 1953 roku. Pracował w kilku przedsiębiorstwach zajmujących się elektroniką, m.in. w British Communication Corporation, w którym wykonywał zlecenia dla brytyjskiego Ministerstwa Obrony. Współpracował z paryską „Kulturą” Jerzego Giedroycia. Jest autorem wielu artykułów o tematyce historycznej publikowanych w emigracyjnych periodykach oraz książek dotyczących m.in. polskiej emigracji XX wieku.

Urząd ds Kombatantów i Osób Represjonowanych