Historia mówiona to projekt Muzeum PRL-u pozwalający na odkrywanie i prezentowanie historii w sposób niezwykle ciekawy w treści i formie.

  • Beczki śmiechu
  • Fragmenty wywiadu
Londyńczycy. Oczekiwanie na wolną Polskę. Losy polskiej emigracji w Londynie w latach 1945-89 Władysław Komornicki
Władysław Komornicki (1925-04-24).

(ur. 24 kwietnia 1925 w Jadownikach) – wychował się w rodzinnej posiadłości ziemskiej Komornickich w Jadownikach. Po przeprowadzce rodziny do Zwolenia w powiecie Kozienice uczęszczał do tamtejszej szkoły powszechnej im. Jana Kochanowskiego (1932- 1939), a na przełomie 1941 i 1942 roku do Szkoły Handlowej w Kozienicach aż do jej zamknięcia przez Niemców. W tym czasie zaangażował się w działalność konspiracyjną, roznosząc tajną prasę i meldunki, za co został aresztowany i osadzony w więzieniu w Radomiu. Po ucieczce z transportu do obozu podjął pracę w majątku Łomno koło Słupi, gdzie miał stały kontakt z placówką AK w Rudkach. Następnie, pod pseudonimem „Nałęcz”, wstąpił do oddziału „Wybranieccy” dowodzonego przez por. Mariana „Barabasza” Sołtysiaka.

Po zakończeniu działań wojennych Władysław Komornicki wstąpił do organizacji „NIE”, jednak po kilku miesiącach zmagań z UB postanowił przedrzeć się na Zachód. W październiku dotarł do Murnau, gdzie pozostał do ukończenia drugiej klasy gimnazjum. Następnie wyjechał do Włoch i zaciągnął się do 3. Dywizji Strzelców Karpackich wojsk gen. Władysława Andersa, wraz z którym w 1946 roku dotarł do Wielkiej Brytanii. W Bodney North (hr. Norfolk) zdał małą maturę i został zdemobilizowany. Naukę kontynuował w nowo powstałej szkole im. Józefa Conrada w Hydon Park (hr. Dorset). Maturę zdał już w języku angielskim; otrzymał stypendium w South West Essex Technical College (1950-1954), gdzie studiował inżynierię strukturalną.

Po ukończeniu college’u dostał pierwszą pracę w jednej z najstarszych angielskich firm Consulting Engineers (Rendel, Palmer, Tritton), gdzie wyspecjalizował się w konstrukcji kompleksów portowych. W 1974 roku został oddelegowany do Brazylii, by stworzyć konsorcjum brytyjsko-brazylijskie w celu budowy nowego portu na południe od Rio de Janeiro. Po 6 latach podjął wyzwanie odbudowy portu zbożowego w Amazonii, co przyniosło mu uznanie i kolejny kontrakt z Ministerstwa Portów i Żeglugi na pracę w Manaus, stolicy Amazonii. Tym razem był to projekt pływającego portu do transportu ropy naftowej wykrytej w dżungli amazońskiej. Po dwunastoletnim pobycie w Ameryce Południowej postanowił wrócić do Londynu, gdzie aż do emerytury kontynuował pracę w macierzystej firmie.

Urząd ds Kombatantów i Osób Represjonowanych